Respecteer iedereen die jou ook respecteert.

Hoi,

 Ik ben een toffe meid met al enkele jobs achter de rug. Bij sommigen verliep de samenwerking goed, maar bij anderen liep dit niet goed. Hier wil ik het dan ook graag over hebben. Als werkzoekende is de zoektocht naar werk niet evident. Als ik net van school kwam, kreeg ik vaak te horen: 'geen ervaring'. Zo frustrerend als je maar al te graag aan het werk wil gaan.

Mijn eerste werkervaring verliep via een IBO-contract. Normaal zou je na het einde van het contract een vast contract van onbepaalde duur krijgen. Hier zit ook een consulente van de VDAB bij. Op de laatste dag kreeg ik te horen dat ik niet voldeed... en al die dagen ervoor dan? Aangezien het een kleine firma was en er weinig toekomstperspectief was, vond ik het niet zo erg. Alleen had ik serieus mijn bedenkingen bij de IBO-consulente van de VDAB. Zij nam het (natuurlijk) weer op voor de werkgever en niet voor de werknemer.

Vervolgens mocht ik beginnen in een warenhuis. Aangezien er, na zoveel maanden, geen kans was op voltijds, heb ik mij een andere job gezocht en gevonden. 

Met een klein en bang hartje ben ik aan de slag gegaan als medewerker in een callcenter. Geweldige job, toffe collega's en de meest waanzinnige telefoons ooit. Maar ook hier werd ik, samen met andere collega's, wegens economische redenen ontslagen. Het bedrijf zat in slechte papieren.

Vervolgens mocht ik aan de slag bij een gekend uitzend -en rekruteringbureau. In het begin leek het mij wel een aangename job. Na enkele dagen had ik al door dat het één en al jaloezie, achterklap en venijn was. Nog nooit ben ik zo slecht begeleid geweest in een nieuwe job. "Zoek het zelf maar uit." Als zelf je mede-collega's al denken dat ze je kunnen behandelen als een hond, sorry maar die ballon gaat niet op. Zelf had ik al aangegeven dat ik het moeilijk had met de job, want er was mij bij aanvang gezegd: "als het te snel gaat, trek dan aan de alarmbel". Om dan enkele dagen later te ontdekken dat de vacature waarvoor je toen gesolliciteerd had gewoon terug online staat. Hoe onrespectvol is dit! Uiteraard om meer uitleg gaan vragen want ik verschoot me rot. Uiteindelijk kwam het erop neer dat het allemaal mijn fout was en dat zij natuurlijk niets verkeerd hebben gedaan. Sorry maar als je professioneel wil zijn moet je ook eerlijk zijn en niet achterbaks. Met slagende deuren ben ik er vertrokken en tot op vandaag kan ik met geheven hoofd de mensen aankijken, maar als ze mij zien kijken ze wel weg. Wie trekt er dan aan het kortste eind?

 Tot slot ben ik dan maar begonnen als huishoudhulp. Heel leuke job tot ik op mijn verlofdag werd gesms't door een klant waarom ik er niet was. Sorry hoor, maar daarvoor bestaat er een klantennummer en moet zij me niet lastigvallen. Uiteindelijk ben ik dan maar ziek gevallen. Mijn coach had hier gehoor over gekregen en wou een gesprek aangaan. Uiteindelijk moest ik een beslissing maken om te blijven of niet. Sorry, maar op 2 dagen kan ik dat niet beslissen en zelf ontslag geven is geen goed idee. Dus ziektebriefje was om, dan maar weer naar de dokter. De dokter begreep mijn situatie en vond het jammer dat mijn werkgever hier niets aan wou doen. Ik had gewoon gevraagd om een nieuwe klant maar jammer genoeg kreeg ik als antwoord: "je bent er nog maar 1x geweest". Sorry maar als het niet klikt, klikt het niet hoor.  

Uiteindelijk zijn we allemaal maar mensen. We hoeven ons niet anders voor te doen dan we zijn of een show op te voeren als we op sollicitatiegesprek gaan. Ik trok altijd de verkeerde personen aan om werk te vinden. Maar een beetje respect, eerlijkheid en manieren zijn zeker wel op zijn plaats. 

Werkgevers: behandel iedereen zoals je zelf wil behandeld worden, daar kom je het verst mee!